Biorezonans: Jak wygląda badanie i czego możesz się spodziewać w gabinecie?
- Badanie biorezonansem jest bezbolesne i nieinwazyjne, co jest kluczową informacją dla wielu osób.
- Wymaga prostych przygotowań, takich jak unikanie alkoholu i kofeiny na 24 godziny przed wizytą oraz dobre nawodnienie organizmu.
- Pełna sesja diagnostyczna trwa zazwyczaj od 1,5 do 2 godzin, choć pojedyncze testy są krótsze.
- Zwolennicy metody twierdzą, że może ona wykrywać alergie, pasożyty, toksyny i inne obciążenia organizmu.
- Istnieją ważne przeciwwskazania, w tym wszczepiony rozrusznik serca, ciąża, choroby nowotworowe i padaczka.
- Należy pamiętać, że skuteczność biorezonansu nie jest potwierdzona naukowo przez medycynę konwencjonalną.

Biorezonans: co to jest i czego się spodziewać?
Biorezonans to metoda zaliczana do medycyny niekonwencjonalnej, która opiera się na założeniu, że każda komórka, tkanka i narząd w organizmie emituje specyficzne fale elektromagnetyczne. Według zwolenników tej koncepcji, aparat biorezonansowy jest w stanie te fale odczytywać, a następnie, w przypadku wykrycia nieprawidłowości (np. związanych z obecnością patogenów czy alergenów), emitować skorygowane fale, które mają przywrócić równowagę. Ważne jest, aby wiedzieć, że procedura jest bezbolesna i nieinwazyjna. Pacjent nie odczuwa dyskomfortu, a samo badanie polega na przepuszczaniu przez organizm prądu o bardzo niskim natężeniu lub fal elektromagnetycznych. Jako ekspert, muszę jednak podkreślić, że jej skuteczność nie została potwierdzona w badaniach naukowych.
Biorezonans a rezonans magnetyczny: dlaczego to dwie różne procedury?
Często spotykam się z myleniem biorezonansu z rezonansem magnetycznym (MRI), co jest błędem, który chciałbym jasno wyjaśnić. Rezonans magnetyczny (MRI) to zaawansowana, uznana i naukowo potwierdzona metoda obrazowania medycznego, wykorzystywana do diagnostyki wielu schorzeń, np. mózgu, kręgosłupa czy stawów. Działa na zasadzie silnego pola magnetycznego i fal radiowych, tworząc szczegółowe obrazy wnętrza ciała. Biorezonans natomiast należy do medycyny alternatywnej i, jak już wspomniałem, jego działanie nie znajduje potwierdzenia w badaniach naukowych. To dwie zupełnie różne procedury, zarówno pod względem technologii, jak i statusu w medycynie.
Stanowisko medycyny konwencjonalnej: co nauka mówi o skuteczności?
W kontekście medycyny konwencjonalnej, opartej na dowodach naukowych (EBM), biorezonans jest traktowany jako metoda, której skuteczność diagnostyczna i terapeutyczna nie została udowodniona. Brakuje rzetelnych, niezależnych badań klinicznych, które potwierdzałyby jego efektywność w wykrywaniu chorób czy ich leczeniu. Wielu lekarzy i naukowców wskazuje, że ewentualne pozytywne odczucia pacjentów po sesjach biorezonansowych mogą wynikać z efektu placebo, czyli psychologicznej reakcji na wiarę w skuteczność terapii. Jest to kluczowa informacja, którą każdy, kto rozważa skorzystanie z biorezonansu, powinien wziąć pod uwagę.
„Brak jest wiarygodnych dowodów naukowych potwierdzających skuteczność diagnostyczną i terapeutyczną biorezonansu. Metoda ta nie jest uznawana przez medycynę konwencjonalną.”
Przygotowanie do biorezonansu: co musisz wiedzieć?
Chociaż badanie biorezonansem nie wymaga skomplikowanych przygotowań, warto zastosować się do kilku zaleceń, aby zapewnić optymalne warunki podczas sesji. Z mojego doświadczenia wiem, że nawet drobne detale mogą mieć znaczenie dla komfortu pacjenta i, według zwolenników metody, dla precyzji badania.
-
Zalecenia na 24 godziny przed wizytą:
- Unikaj alkoholu, mocnej kawy i herbaty substancje te mogą wpływać na przewodnictwo organizmu.
- Zadbaj o dobre nawodnienie organizmu, pijąc odpowiednią ilość wody.
-
Bezpośrednio przed badaniem:
- Postaraj się nie jeść na około 2 godziny przed badaniem, aby organizm nie był obciążony trawieniem.
- Zdejmij wszelką metalową biżuterię, zegarek oraz inne metalowe przedmioty, które mogłyby zakłócać przepływ fal.
- Wyłącz telefon komórkowy i inne urządzenia elektroniczne, aby zminimalizować potencjalne zakłócenia elektromagnetyczne.
Badanie biorezonansem krok po kroku: przebieg i odczucia
Rozumiem, że dla osoby, która nigdy nie miała do czynienia z biorezonansem, przebieg badania może wydawać się tajemniczy. Dlatego chciałbym szczegółowo opisać, jak wygląda typowa sesja, abyś wiedział, czego konkretnie możesz się spodziewać.
- Wywiad i określenie celu: Zazwyczaj wizyta rozpoczyna się od rozmowy z terapeutą. Będzie on chciał poznać Twoje dolegliwości, historię zdrowia oraz oczekiwania wobec badania. To dobry moment, aby zadać wszelkie nurtujące Cię pytania i jasno określić, na czym najbardziej Ci zależy.
- Aparatura i elektrody: Następnie zostaniesz poproszony o zajęcie wygodnej pozycji. W zależności od gabinetu i używanego sprzętu (np. aparaty typu MORA, Bicom, Meta Hunter), procedura może się nieco różnić. Najczęściej pacjent trzyma w dłoniach metalowe elektrody w kształcie walców. Możliwe jest również przypinanie elektrod do ciała, leżenie na specjalnej macie modulacyjnej lub zakładanie słuchawek na głowę.
- Pozycja podczas badania: Przez większość czasu trwania sesji pacjent zazwyczaj siedzi wygodnie na fotelu. Nie ma potrzeby przyjmowania niewygodnych pozycji ani pozostawania w bezruchu, co jest komfortowe.
- Odczucia w trakcie sesji: Badanie jest w pełni bezbolesne i nieinwazyjne. Wiele osób nie odczuwa niczego szczególnego. Niektórzy mogą doświadczyć delikatnego mrowienia w dłoniach, zwłaszcza w miejscach kontaktu z elektrodami, ale jest to bardzo subtelne i nie powinno wywoływać dyskomfortu.
- Czas trwania: Pełna sesja diagnostyczna, obejmująca testowanie różnych obciążeń i alergenów, może trwać od 1,5 do 2 godzin. Pojedyncze testy, np. na obecność konkretnych alergenów, są znacznie krótsze i zajmują zazwyczaj kilkanaście do kilkudziesięciu minut.
Co po badaniu biorezonansem? Wyniki i dalsze kroki
Po zakończeniu badania terapeuta przedstawi Ci wyniki, często w formie "raportu" lub ustnego omówienia. Według zwolenników metody, biorezonans może wskazywać na szeroki zakres problemów, takich jak alergie i nietolerancje pokarmowe, obciążenia pasożytami, grzybami, wirusami i bakteriami (w tym boreliozą), obecność metali ciężkich i toksyn, zaburzenia hormonalne, niedobory witamin oraz problemy z funkcjonowaniem narządów wewnętrznych. Ważne jest, aby pamiętać, że te "wyniki" nie są równoznaczne z diagnozą medyczną. Po badaniu zazwyczaj nie ma specjalnych zaleceń, chyba że terapeuta zaproponuje dalsze sesje terapeutyczne, np. odczulające lub mające na celu "eliminację" wykrytych patogenów. Zawsze zalecam konsultację wszelkich wyników i planów terapeutycznych z lekarzem medycyny konwencjonalnej.
Przeczytaj również: Nagle masz alergię na kota? Dowiedz się dlaczego i co robić
Kto nie powinien korzystać z biorezonansu? Ważne przeciwwskazania
Mimo że biorezonans jest uznawany za metodę nieinwazyjną, istnieją pewne sytuacje i stany zdrowia, w których jego wykonanie jest niewskazane lub wręcz zabronione. Zawsze należy poinformować terapeutę o wszelkich schorzeniach i przyjmowanych lekach.
- Wszczepiony rozrusznik serca lub inne implanty elektroniczne: Jest to bezwzględne przeciwwskazanie. Przepływ prądu o niskim natężeniu lub fal elektromagnetycznych przez organizm może zakłócić działanie tych urządzeń, stwarzając poważne zagrożenie dla zdrowia lub życia pacjenta. Dotyczy to również pomp insulinowych, implantów słuchu czy neurostymulatorów.
- Ciąża: Szczególnie w pierwszym trymestrze, ze względów bezpieczeństwa, nie zaleca się wykonywania badania biorezonansem. Brak jest wystarczających danych dotyczących wpływu fal elektromagnetycznych na rozwijający się płód.
- Choroby nowotworowe, padaczka i epilepsja: Te schorzenia stanowią istotne ograniczenia. W przypadku chorób nowotworowych nie ma dowodów na to, by biorezonans był bezpieczny czy pomocny, a w przypadku padaczki i epilepsji istnieje obawa, że fale elektromagnetyczne mogłyby wywołać napad.
- Wiek pacjenta: Większość gabinetów nie wykonuje badania u małych dzieci, często wskazując ograniczenia wiekowe poniżej 3. lub 7. roku życia. Jest to związane zarówno z brakiem danych dotyczących bezpieczeństwa, jak i trudnością w uzyskaniu współpracy od bardzo małych pacjentów.
